Elżbieta II. 11 faktów o królowej, których nie znaliście

1_000_APW20011211250711

Przed jej koronacją dworska służba obawiała się, czy wątła Elżbieta II w ogóle udźwignie gronostajowy płacz za którym ciągnął się czterometrowy tren. Jakim cudem drobniutka Lilibet stała się ostoją brytyjskiej monarchii?
1. Nie zostałaby królową gdyby nie pewna aktorka
Wstępując na tron Elżbieta miała 26 lat. Choć o tym, że może zostać królową wiedziała od 10 roku życia, nie było przesądzone, że po śmierci króla Jerzego V, to jej ojciec (Jako Jerzy VI) włoży koronę. Początkowo miał nim być Edward VIII (stryj Elżbiety), ale abdykował w atmosferze skandalu. Wybrał związek z byłą aktorką Wallis Simpson, którego nie tolerował dwór. Błękitnokrwiści nie mogli znieść małżeństwa króla z kobietą z gminu, w dodatku sympatyzującą – według raportów MI5 – z Hitlerem. Simpson była także wyuzdaną kochanką. Według biografa Edwarda, Philipa Zieglera – technik seksualnych miała się uczyć od kurtyzan z Dalekiego Wschodu.

2d7e6f019169a96ce145eb5e481de5827dea6ba0

2. Ślubna suknia na kartki
Ślub Elżbiety II odbył się zaraz po czasie wojennej zawieruchy, która ogołociła Wielką Brytanię. Przyszła królowa wstępowała na tron w atmosferze wygranej po wyczerpującej wojny. Monarchia musiała jakoś znieść traumę utraty pozycji mocarstwa. Elżbieta wiedziała więc jak wiele znaczą takt i skromność. Jej suknia ślubna – choć godna królowej i wyszyta dwoma tysiącami pereł – ufundowana była dzięki ubraniowym kartkom, które przysługiwały zwykłym obywatelom. W dzień po ceremonii udała się na Grób Nieznanego Żołnierza w Londynie, na którym złożyła bukiet orchidei i mirtu. Dzięki temu gestowi zyskała kolejnych zwolenników – kraj pełen był rodzin w żałobie, które straciły bliskich w czasie wojny.

Sluby_5187611

3.Transmisja na żywo z koronacji
Transmisja z koronacji młodziutkiej Elżbiety II była kamieniem milowym nie tylko dla monarchii, ale też dla… brytyjskiej telewizji. Początkowo obecność telewizji chciał zablokować Winston Churchill. Elżbieta powiedziała wówczas: „Nie rząd ma być koronowany, tylko ja”. Premier ustąpił. W efekcie relację z uroczystości obejrzała w telewizji ponad połowa z 36 milionów Brytyjczyków. Kolejne 32 procent słuchały transmisji w radiu – spikerzy prowadzili relację live prosto z Opactwa Westminsterskiego.
Miliony osób w Wielkiej Brytanii zobaczyły więc jak Elżbieta II w złotej karecie (przygotowanej w 1761 roku na koronację Jerzego III) zaprzężonej w sześć siwków (tym konia o imieniu Eisenhower) wyruszyła z pałacu Buckingham do opactwa na trzygodzinne nabożeństwo, do którego przygotowywała się od tygodni.
W pałacu ćwiczono ceremonię, a Elżbieta musiała nosić na głowie „roboczą”, trzykilogramową koronę, aby nie garbiła się i nie dopadł jej skurcz. To samo robiła z ciężkimi strojami, w których praktykowała chodzenie w różnym tempie na różnych etapach ceremonii. W kluczowym momencie miała mieć na sobie suknię z aksamitów i gronostajów z czterometrowym trenem niesionym przez dwórki.
4. Romans z koniuszym i tajemnice alkowy

0002519OYK2IFNXR-C317-F3
Od ponad pół wieku Elżbieta II i książę Filip mają oddzielne sypialnie. Plotki o pierwszych romansach Filipa zaczęły docierać do młodziutkiej królowej krótko po wstąpieniu na tron w 1952 roku. Nicholas Davies, autor biografii „Elizabeth. Behind Palace Doors” pisał, że książę miał wymykać się wieczorami do najmodniejszych londyńskich klubów. Podczas jednej z imprez dla swingersów miał nawet wystąpić ubrany tylko w kusy fartuch i maskę. Satyryczny brytyjski tygodnik „Private Eye” nazywał go odtąd „nagim kelnerem”.
O ewentualnych romansach Elżbiety wiadomo natomiast niewiele. W latach 60. miała się podobno spotykać z lordem Harrym Porchesterem, dworskim koniuszym. Oficjalnie nic jednak o tym nie wiadomo. Wszystko według zasady wyznawanej przez rodzinę królewską, że „grzechem nie są czyny moralnie naganne, tylko nieostrożność sprawiająca, że dowiaduje się o nich świat”.

5. Surowa teściowa

Queen
Z uznawaną za chłodną i szorstką Elżbietą II problemy miały wszystkie wybranki jej syna, księcia Karola. Dianie na każdym kroku okazywała niechęć. „Gdy księżna zginęła, w pałacu dało się odczuć ulgę” – pisał Nicholas Davies, biograf królowej. Z podobnym dystansem traktowała Camillę. – Nie chcę o niej rozmawiać i nie chcę mieć z nią nic wspólnego – mawiała monarchini nazywając ją „niegodziwą kobietą”. Publicznie wystąpiła z nią dopiero po 15 latach.
Inaczej jest jednak z Kate. Choć początkowo monarchini miała ją skrytykować za zaniedbywanie obowiązków, czyli wizyt w organizacjach charytatywnych, szpitalach i szkołach, teraz jest ponoć inaczej. – Kate to wyjątek. Królowa nigdy nie traktowała tak przyjaźnie nikogo, kto wszedł do rodziny – podkreśla jedna z dam dworu. Andrew Morton, biografka księżnej Diany zwracała uwagę, że Kate potrafi być stylowa jak Diana, ale nie ma jej wad.
6. Premierzy jak rękawiczki
Podczas zasiadania na tronie Elżbieta II przetrwała 12 kolejnych brytyjskich premierów (pierwszym był Winston Churchill). Zgodnie z brytyjską tradycją to królowa po wyborach wskazuje kandydata, któremu zostanie powierzony urząd premiera i misja sformowania rządu. Z każdym z nich odbywała cotygodniowe poufne konsultacje. Premier Cameron, otwierając środowe posiedzenie Izby Gmin, podkreślił „absolutnie wyjątkową służbę” królowej dla Wielkiej Brytanii. Przypomniał radiowe wystąpienie Elżbiety II – wówczas jeszcze księżniczki – gdy w wieku 21 lat powiedziała, że „oddaje swoje życie, niezależnie jak długie, służbie Brytyjczykom”. Dodał, że „co najmniej trzy pokolenia miały w niej nieskończone źródło inspiracji”.
Elżbieta II w trakcie swoich rządów przyjęła dwóch prezydentów RP, Lecha Wałęsę i Aleksandra Kwaśniewskiego z małżonkami. W 2004 roku odznaczyła ostatniego prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego, przyznając mu Order Św. Michała i Jerzego (jako trzeciemu Polakowi, po Pawle Edmundzie Strzeleckim, odkrywcy australijskiej Góry Kościuszki, i Aleksandrze Kwaśniewskim).

7. Kryminały Agathy Christie i krzyżówka z „The Times”
Jaka jest Elżbieta II na co dzień? Podobno do szpiku kości pragmatyczna i oszczędna. Kiedy w 1977 roku ministrowie zapytali, co chciałaby dostać na ćwierćwiecze panowania, miała odpowiedzieć: ekspres do kawy. Jest córką Szkotki, więc kiedy Karol zgubił w ogrodzie smycz dla psa, wysłała go na poszukiwania. – Masz bez niego nie wracać. To droga rzecz – rzuciła do następcy tronu. Zaczytuje się w kryminałach Agathy Christie i kryminałach Dicka Francisa. Regularnie rozwiązuje słynną krzyżówkę w „The Times”. Na każdym kroku towarzyszą jej ukochane corgi i dogi. Jeszcze kilka lat temu królowa bardzo dużo jeździła konno.
Heilująca królowa

uid_037795a75057f26c1acde50510a4c5491368020305210_width_633_play_0_pos_0_gs_0_height_355
Kolejny skandal wstrząsnął rodziną Windsorów na początku tego roku. Tabloid „Sun” zamieścił na okładce kadr (zaś w internecie cały 17-sekundowy film), na których widać siedmioletnią Elżbietę, którą ojciec – król Edward VIII uczy wykonywać nazistowskie pozdrowienia. „Heilująca” Elżbieta trafiła do większości europejskich mediów. Tabloidy broniły się, twierdząc, że fotografię należy czytać w odpowiednim kontekście, o którym czytelnicy powinni pamiętać (sugerowano, że Wlk. Brytania może dogadać się z Hitlerem). Także z tego sztormu Windsorowie wyszli niedraśnięci. Rzecznik pałacu ogłosił tylko, że jest niezwykle „rozczarowujące, że film, nakręcony osiem dekad temu i pochodzący prawdopodobnie z osobistego archiwum rodziny królewskiej, został pozyskany i w ten sposób wykorzystany”.
9. Chora na Alzheimera?
Od jakiegoś czasu po dworze krążą plotki związane ze zdrowiem Elżbiety. Królowa miała się zgubić podczas samotnego spaceru w rozległych ogrodach Pałacu Buckingham. Według mediów, zdarzyło się jej też mylić syna Karola z mężem Filipem oraz zapomnieć o ślubie Williama i Kate. Niektórzy widzieli w tym pierwsze stadium choroby Alzheimera. Elżbiecie wróży się jednak długowieczność. Jej matka przeżyła niemal 102 lata.
10. Jan Paweł II na herbacie u królowej

24 ap_MGZOOM
Elżbieta okazała się być pierwszym brytyjskim monarchą od czasów reformacji, który gościł u siebie zwierzchnika Kościoła katolickiego. Elżbieta II rozmawiała z papieżem Janem Pawłem II podczas jego pielgrzymki do Wielkiej Brytanii w 1982 roku.

11. Tron nie dla dziwaka Karola?

32_000_ARP1529678
Choć Elżbieta była uważana za bardzo nieczułą wobec swoich dzieci (kiedyś nie przywitała się z małym Karolem na lotnisku, choć nie widzieli się przez pół roku), uwielbia wnuków: Williama i Harry’ego i to pierwszego z nich najchętniej widziałaby na tronie. Jej syn Karol jest dziś najdłużej czekającym na tron następcą w tysiącletniej historii brytyjskiej monarchii, ale do królowej dociera coraz więcej plotek o jego dziwactwach i ster brytyjskiej monarchii – w jej opinii – powinien przejąć wnuczek.

Must Have w szafie !!!!

Coco-Chanel-balcony-Ritz

„Moda wychodzi z mody, styl nigdy” – lubiła mawiać Coco Chanel. Dzięki kilku prostym i ponadczasowym elementom garderoby problem „nie mam się w co ubrać” zniknie na zawsze.

1. Dżinsy

gwiazdy-prywatnie-najlepsze-stylizacje-w-czerwcu-alessandra-ambrosio-idzie-do-butiku-chloe-w-los-angeles-fot-east-newsNieprzerwanie królują w szafach kobiet na całym świecie od lat 50. XX wieku. Wtedy to największe ikony mody ówczesnych lat: Marilyn Monroe oraz Jane Birkin, zaczęły publicznie pokazywać się w spodniach, które jeszcze chwilę wcześniej zarezerwowane były głównie dla klasy pracującej.
Temat dżinsów powraca w modzie praktycznie co sezon. Zmieniają się tylko ich kroje i odcienie. W jakie dżinsy zainwestować, żeby co pół roku nie pędzić do sklepu po kolejną, nową parę? Wiele zależy od sylwetki, ale klasyk – czyli dżinsy proste albo straight – doskonale leżą na każdej figurze, we wszystkich kategoriach wiekowych.

2. Biała koszula

5Zasadniczo biała koszula to klasyczny element męskiej garderoby. Ale jak się bliżej przyjrzeć sprawie to już od wielu lat należy także do kobiecych niezbędników. Wciąż jest jednak bardzo niedoceniana. No bo brudzi się, jest zbyt pretensjonalna i nieodzownie kojarzy się ze sztywnym, formalnym stylem. Niesłusznie. Bo dobrze skrojona biała koszula w odpowiednim rozmiarze jest nie tylko bardzo kobieca, ale też szykowna, luzacka i po prostu glamour.
Nie ma chyba nic bardziej stylowego niż zestaw: dżinsy, biała koszula oraz żakiet. W tej konfiguracji najlepiej sprawdzi się klasyczna biała taliowana koszula – koniecznie rozpięta na przynajmniej trzy guziki. Ale to nie jedyna opcja. W sklepach są dziesiątki rodzajów białych koszul. Wybór zależy od tego, czy kobieta chce być szykowna, cool, wyluzowana, poważna czy sexy.

3. Mała czarna

z12314600Q,Mala-czarna-
Swą wielką sławę mała czarna zawdzięcza Gabrielle Chanel. Oczywiście nie obeszło się bez obyczajowego skandalu. W końcu, gdy Coco Chanel zaprezentowała na łamach „Vogue’a” czarną, prostą sukienkę uciętą tuż nad kolanem, czerń (i to w dodatku w krótkim wydaniu), zarezerwowana do tej pory dla wdów, służby i kobiet lekkich obyczajów, trafiła na ulice największych stolic noszona przez zwykłe kobiety.
Klasyczna mała czarna w szafie stanowi świetną bazę dla wielu stylizacji. Jest po prostu niezbędna. Dzięki odpowiednim dodatkom, w szybki i łatwy sposób można zmienić charakter całego stroju. Nie warto jednak rzucać się na pierwszą lepszą czarną sukienkę, wiszącą na sklepowym wieszaku. Komponując garderobę ponadczasową, niezwykle ważny jest uniwersalizm. Dlatego ważne, by mała czarna pasowała zarówno do adidasów, jak i dwunastocentymetrowych obcasów. Najbardziej klasyczne modele to: prosta sukienka bez rękawów, sukienka trapezowa (wraz z jej odmianą zwaną princeską), sukienka kopertowa oraz sukienka z okrągłym dekoltem i rękawami.

4. Sweter

wasze-stylizacje-4
Mimo że swoje złote lata sweter ma już za sobą (w latach 80. XX w. królował nie tylko na ulicach, ale także na salonach), nadal pozostaje niezbędnym elementem garderoby. A to dlatego, że nic tak jak on nie chroni przed zimnem.
W szafie każdej kobiety powinien być chociaż jeden sweter z kaszmiru. Nieco droższy od pozostałych, ale nie mający sobie równych, jeżeli chodzi o jakość, ciepło i miękkość. Kolory? Tu królują te najbardziej uniwersalne, łatwe do połączenia z innymi: szary melanż, antracyt, czerń i granat.

5. Trencz

1314685224
Bez względu na zmieniającą się modę, trencz króluje w szafach babek, matek i córek. To jedna z najbardziej ponadczasowych części garderoby – wciąż tak samo klasyczna, szykowna i kobieca.

Klasyczny trencz, czyli taki, który sięga połowy uda lub nad kolano, zawsze będzie w modzie. Ten, najlepszej jakości, z czystym sumieniem można przekazać córce niczym rodowe klejnoty.
Jego największą zaletą jest to, że jest równie nieoficjalny, jak i wytworny. I pasuje do każdej sylwetki.

6. Marynarka

dres40
Żadna garderoba nie istnieje bez marynarki. I nieważne jaka by ona nie była, będzie przydatna przez cały rok. Niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, zmieni stylizację w bardziej szykowną lub wręcz przeciwnie – złagodzi biurowy look.
Ta, najbardziej klasyczna, swym krojem została zaczerpnięta z męskiej garderoby. Charakteryzują ją dwa guziki i brak zaszewek. Przy tym kroju warto postawić na uniwersalne stonowane kolory: czarny lub granatowy.
7. Dodatki
To one sprawiają, że mając kilka niezbędnych elementów bazowych w garderobie, kobieta może być gotowa na każdą okazję. W końcu wszystko zależy od tego, z jakimi dodatkami się je połączy.

z15011708Q stylizacja-RastaladyBlue-eleganckie
W szafie każdej kobiety powinna być przynajmniej jedna para szpilek – nawet, gdy nie chodzi nigdy w butach na obcasach. Po co? By w jednej chwili mogła przemienić się w uwodzicielską femme fatale.
Poza tym nie powinno zabraknąć całej armii dodatków: biżuterii, szalików, chust, pasków okularów przeciwsłonecznych, a także szykownej bielizny.

Co założyć do pracy w biurze?

Dress code

Swobodna elegancja, standaryzowany uniform, albo całkiem luźne podejście do ubioru. Dress code to dosłownie „kod ubioru”, etykieta stroju, czyli pewien kanon wyznaczający zasady doboru ubrania w sytuacjach służbowych i w pracy.

Dobór stroju zależy przede wszystkim od branży, firmy, stanowiska i stylu pracy. Są pewne branże, które powszechnie uznaje się za zwolnione z obowiązku przestrzegania dress code’u służbowego. Są to na przykład media, reklama i PR oraz inne wolne zawody. Z drugiej strony niektóre urzędy, zwłaszcza wobec pracowników, którzy mają bezpośredni kontakt z klientem (tzw. Front Office), narzucają określony sposób ubioru. W takiej sytuacji pracownik jest wizytówką firmy i reprezentuje ją „na zewnątrz” więc jego wizerunek powinien być zgodny z wizerunkiem i ideą organizacji, w której pracuje.

ec588fced18dd5e196a9ce8fc4672956abc5b9cbRTEmagicC_df0481b490.jpg

Reguły stroju biurowego

Niezależnie od pewnych indywidualnych zasad konkretnych firm i poziomu sformalizowania, są pewne reguły stroju biurowego, których przestrzegać powinni wszyscy, niezależnie od płci.

  1. Stonowane kolory – najbardziej standardowymi kolorami w etykiecie biurowej są: czerń, biel, granat, szarość oraz wszystkie „kolory ziemi”. Tego typu kolory budują prestiż i kojarzą się z powagą i profesjonalizmem.
  2. Umiarkowanie w doborze biżuterii – nie należy „obwieszać się” złotem, warto stosować tutaj cenną regułę, że kobieta może jednocześnie mieć na sobie 2 elementy biżuterii (np. pierścionek i bransoletkę)
  3. Minimalizm i prostota – zarówno w ilości kolorów (najlepiej w ubiorze nie łączyć większej ilości kolorów niż 3) jak i stylu. Wizerunek służbowy musi budować autorytet dlatego musi być zadbanym i eleganckim.

d63666e4aa64cd1c042ce8b47821d526 czarno-biac582e

Są również pewne zakazane elementy stroju, które nie uchodzą nawet wolnym zawodom. Kobiety powinny pamiętać o tym, że uwydatnianie dekoltu, zbyt krótka spódniczka czy odkryte stopy są niestosowne. Mężczyźni zaś powinni zapomnieć o zakładaniu sandałów, niezależnie od pogody i o rozpinaniu koszuli, kiedy jest duszno.

Wyjątki

Często firmy, żeby nagrodzić pracowników za tydzień sztywnego ubioru, pozwalają im na jeden dzień „luzu” – „casual Friday” (zazwyczaj jako ten luźniejszy wybierają piątek), w którym można odejść od restrykcyjnych reguł ubioru i pozwolić sobie na pewną dozę indywidualizmu.

6-code-and-pixel-logos picto_dresscode

Dlaczego powstał dress code?

Odpowiedni ubiór w pracy zwiększa wiarygodność i buduje pozytywny wizerunek. Świadczy również o szacunku wobec szefa, współpracowników oraz klientów. Należy pamiętać, że w sytuacjach służbowych strój nie ma podkreślać naszej osobowości prywatnej, a nasze stanowisko i relację w pracy. Idea dress code’u powstała w celu ograniczenia rewii mody i jest zintegrowanym elementem całościowego wizerunku firmy.